Το είδος είναι ευρέως διαδεδομένο σε όλη τη χώρα. Ζημιώνει τους βλαστούς και τους καρπούς των περισσότερων οπωροφόρων καλλιεργειών (εκτός από την κερασιά και το κεράσι). Προτιμά τη ροδακινιά, αλλά μπορεί επίσης να είναι επικίνδυνο για την αχλαδιά, το κυδώνι και το βερίκοκο. Στο πρώτο μισό της καλλιεργητικής περιόδου προσβάλλει κυρίως τους βλαστούς, ενώ στο δεύτερο μισό τους καρπούς.
Όταν η πυκνότητα του παρασίτου είναι υψηλή, μπορεί να εμποδίσει το σχηματισμό κόμης σε νεαρά ροδάκινα, καταστρέφοντας τις άκρες των βλαστών και καθυστερώντας την ανάπτυξη, με ζημιές που συχνά ξεπερνούν το 50-60%. Η προσβολή των καρπών τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο μπορεί να ξεπεράσει το 40-50%. Στο βερίκοκο, οι βλαστοί προσβάλλονται λιγότερο σοβαρά, αλλά η προσβολή των καρπών αρχίζει ήδη από τον Ιούνιο. Στο κυδώνι, το είδος αναπτύσσεται καθ’ όλη τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου και μπορεί να προκαλέσει 20-40% ζημιά στους βλαστούς τον Ιούνιο και πάνω από 80% ζημιά στους καρπούς τον Οκτώβριο. Στα αχλάδια, η προσβολή των βλαστών είναι ελάχιστη, αλλά στους ώριμους και ώριμους καρπούς, η προσβολή μπορεί να ξεπεράσει το 30-40%. Η προσβολή στα δαμάσκηνα και τα μήλα είναι σποραδική, αλλά υπάρχει προτίμηση σε ορισμένες νέες ποικιλίες.
Το είδος προτιμά το υποτροπικό κλίμα, αλλά ευδοκιμεί με επιτυχία και στο εύκρατο κλίμα της χώρας μας. Ανάλογα με την περιοχή, τις καιρικές συνθήκες και τα φυτά ξενιστές, ο ανατολικός καρπόκαψαλος αναπτύσσει 2 έως 5 γενιές ετησίως. Διαχειμάζουν ως προνύμφες σε κουκούλι κάτω από το φλοιό των κορμών, τα σκελετικά κλαδιά, τα φυτικά υπολείμματα και το έδαφος. Η γονιμοποίηση την άνοιξη αρχίζει τον Μάρτιο, όταν ανοίγουν τα μπουμπούκια των ροδακινιών.
Η ωοτοκία αρχίζει 7-12 ημέρες μετά την έναρξη της πτήσης των ενηλίκων και συμπίπτει με τον σχηματισμό καρπών στο ροδάκινο και την έντονη ανθοφορία στο αχλάδι, το δαμάσκηνο, το κεράσι και το βύσσινο. Τα θηλυκά εναποθέτουν τα αυγά τους μεμονωμένα στην κάτω πλευρά των φύλλων και στους νεαρούς βλαστούς. Η μέση γονιμότητα ενός θηλυκού είναι σχετικά χαμηλή και κυμαίνεται από 5-6 έως 15-20 αυγά
Το χρώμα των προνυμφών ποικίλλει από κιτρινωπό έως απαλό ροζ, κρεμ ή κόκκινο, ανάλογα με την τροφή που καταναλώνουν. Μήκος σώματος έως 12 mm.
Φιλί
Το κουτάβι έχει καφέ χρώμα και μήκος 10-12 mm. Βρίσκεται μέσα σε ένα πυκνό κουκούλι από λευκό μετάξι. Μαυρίζει πριν από την ωοτοκία.
След изхранването си гъсениците какавидират в пашкул, във и около мястото на повредата – в ходовете и галериите, в чашката на плодчетата, в завити малки листенца и прилистници, непосредствено до хода в леторастите и т.н. Продължителността на какавидния стадий е 8-15 дни.
Οι εκκολαπτόμενες προνύμφες εισχωρούν κυρίως στις άκρες των νεαρών βλαστών και τρέφονται με τον πράσινο, μη ξυλώδη ιστό. Το μήκος των στοών στο ροδάκινο και το βερίκοκο κυμαίνεται από 3-4 cm έως 10-15 cm και στο μήλο και το αχλάδι από 1-3 cm. Μόλις οι προνύμφες φθάσουν σε πιο σκληρό ιστό ή αρχίσουν να εκκρίνουν άφθονη ρητίνη, μεταναστεύουν σε παρακείμενο βλαστό. Μια προνύμφη μπορεί να προκαλέσει ζημιά σε 2-3 έως 6 βλαστούς. Ορισμένες προνύμφες πεθαίνουν από την έκκριση ρητίνης.
Οι κορυφές των προσβεβλημένων βλαστών μαραίνονται και στη συνέχεια ξηραίνονται. Εάν η στοά είναι μεγαλύτερη, ο βλαστός μπορεί επίσης να λυγίσει. Η ανάπτυξη αυτών των βλαστών σταματά, και σε ορισμένες ποικιλίες με έντονη ανάπτυξη εμφανίζεται μια “αντίδραση άμυνας” – πολλοί νέοι, ασθενέστεροι βλαστοί αναπτύσσονται και αναπτύσσονται πυκνά στη βάση των προσβεβλημένων βλαστών. Οι προνύμφες του παρασίτου μπορούν να βρεθούν μόνο σε βλαστούς των οποίων οι άκρες δεν έχουν αποξηρανθεί πλήρως. Εάν οι προσβεβλημένοι βλαστοί δεν απομακρυνθούν, παραμένουν στην κόμη για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Οι προνύμφες της δεύτερης γενιάς προσβάλλουν τους βλαστούς με τον ίδιο τρόπο όπως η πρώτη γενιά, αλλά προς το τέλος της περιόδου (Ιούλιος), όλο και περισσότερες προνύμφες μπορούν να βρεθούν στον πολτό των καρπών. Στο κυδώνι, η προσβολή επικεντρώνεται κυρίως στους βλαστούς.
Οι προνύμφες της τρίτης και τέταρτης γενιάς συνεχίζουν να προσβάλλουν τους βλαστούς, εάν υπάρχει ενεργή ανάπτυξη, αλλά προσβάλλονται όλο και περισσότεροι καρποί. Οι προσβεβλημένοι καρποί παραμορφώνονται ή σαπίζουν, και όταν ο αγώγιμος ιστός μεταξύ βλαστού και πυρήνα αποκόπτεται, ο καρπός παρουσιάζει πρόωρη ωρίμανση και πέφτει.
